Historia Czech

Historia Czech sięga 400 r. p.n.e. Pierwszymi osadnikami na ziemiach czeskich były plemiona celtyckie, a później germańskie. Pierwsi Słowianie pojawili się na terenach Czech dopiero w VI w. n.e.

Czechy | Czechy były ważnym centrum politycznym i kulturalnym Cesarstwa Niemieckiego (by mararie)

Wczesne średniowiecze

W wieku IX kraj został zjednoczony przez Przemyślidów, a niedługo po tym, bo w 884 r., wprowadzono na te tereny religię chrześcijańską. W 1019 nastąpiło zjednoczenie Czech i Moraw, a w 1085 r. odbyła się koronacja pierwszego króla Czech – Wratysława II. Wtedy właśnie państwo weszło w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego.

XIV-XVI wiek

Z początkiem XIV w. do władzy doszli Luksemburgowie. Dzięki panowaniu Karola IV Czechy przeżyły swój największy w dziejach rozkwit, stając się centrum politycznym i kulturalnym Cesarstwa Niemieckiego. Nie trwało to jednak długo. Jeszcze w ciągu tego samego stulecia Czechami wstrząsnęły wystąpienia husytów (popleczników heretyka – Jana Husa).

Od roku 1526 państwo czeskie zaczęło uzależniać się stopniowo od Niemiec, rozpoczęło się wówczas bowiem panowanie Habsburgów – zależność przypieczętowano po przegranej wojnie trzydziestoletniej.

Wiek XIX i XX

W wieku XIX Czechy zostały wcielone do Cesarstwa Austriackiego, a poczucie odrębności narodowej odżyło w tutejszej ludności dopiero po Wiośnie Ludów.

W roku 1918 kraj stał się częścią Republiki Czechosłowackiej, istniejącej do 1939 r., gdy rozpadła się na III Rzeszę Niemiecką, Węgry oraz Słowację, by niebawem – w 1945 r. – odrodzić się jako państwo komunistyczne o tej samej nazwie, wchodzące w skład ZSRR.

Ustrój ten upadł w wyniku tzw. aksamitnej rewolucji, w roku 1989, natomiast sam podział Czechosłowacji na dwa odrębne, demokratyczne państwa – Czechy i Słowację – nastąpił nieco później, bo w roku 1993. W takiej formie kraj funkcjonuje do dziś.